Hallo allemaal!

Hier eindelijk het verslag van de eerste 1,5e week in Zambia.

Maandag vertrokken Sofie en ik samen met Kennedy. We zouden Sofie afzetten bij haar nieuwe werk op een school. En daarna zou ik een rondleiding krijgen door de stad. Maar onderweg vertelde Kennedy dat ik ook op die school zou gaan werken, omdat het weeshuis wat eerst de bedoeling was geen hulp meer nodig heeft. Sofie en ik hebben toen een kleine rondleiding gekregen, er zijn drie lokalen, een moestuintje en een speelplein. We hebben toen met de directeur Mr. Smoke overlegd wat we zouden gaandoen op de schoolen ik heb toen mijn Tonga (de taal die ze in dit deel van Zambia vooral spreken) naam gekregen. Ik heet hier nu Luyando, wat liefde betekent. Later die dag heeft Sofie menog even rondgeleid door Livingstone. Het is een klein maar erg leuk stadje.

Dinsdag ben ik samen Joukje, Lydia en Sofie naar een boerderij waar HIV positive vrouwen werken gegaan. We werden hier uitgebreid ontvangen door de vrouwen en hun kinderen. De ‘hoofdvrouw' heeft ons toen een uitleg gegeven over alle groenten en kruiden die ze verbouwen om te verkopen, maar ook om hun eigen immuunsysteemmee op peilte houden. Ze gebruiken veel kruiden en bladeren ook als medicijnen, omdat ze geenechte medicijnenkunnen betalen. Zehoudensinds kortookkippen. Er is een heel groot kippenhok gebouwd waar 600 kippen in moeten. Ze hebben er nu al 100, die ze goed vezorgen en over een paar weken kunnen verkopen. Ze hebben ook al een varkenshok en een stuk grond waar de nieuwe groententuin komt, de vorige is namelijk platgelopen door olifanten. Na de rondleiding hebben een aantal vrouwen ons hun huisje laten zien. Hetwaren hele kleine lemen hutje van ongeveer 2x2 meter. Er was 1 vrouw met 3 kinderen en een man waarvan 1 kind bij de buren moest slapen omdat het echt niet meer past. We zijn ook gaan kijken bij een meisje van 17. Het was wel ergzielig om te horen dat zij op 16 jarige leeftijd al een kind had en HIV postitief was. De meeste kinderen van de HIV moeders zijn gelukkig wel HIV negatief.

Woensdag zijn Sofie en ik begonnen op de school. De school heet Maanu Mbwami wat ‘Knowledge is power' betekent. Het was nog niet echt duidelijk wat de leraren van ons verwachten. We hebben een les over aids geobserveerd. Dat stelde niet veel voor, want het duurde niet langer dan een kwartier. Alles wordt hier ook heel erg klassikaal gedaan. En als er iets gevraagd wordt krijgen meestal de beste leerlingen de beurt. We hebben toen ook even met groep 6/7 gelezen. Toen bleek dat sommige gewoon helemaal niet kunnen lezen. De leerlingen in groep 6/7 zijn tussen de 12 en 18 jaar oud. Het was ook wel heel raar en triest om te horen dat een jongen van mijn leeftijd gewoon nog op de basisschool zit en amper kan lezen.

Donderdag heb ik les gegeven aan groep 1/2. Dat is te vergelijken met de Nederlandse groep 3, de leeftijd ligt in die groeptussen de 6 en 10. Het was moeilijk om les te geven aan zulke jonge kinderen omdat de meeste geen engels verstaan of spreken. De lerares moest daarom alles vertalen, waardoor ik een beetje overbodig was.

Vrijdag en zaterdag ben ik met Joukje, Lydia, Sofie en Laura op safari geweest in Botswana. Het was echt geweldig om de dieren van zo dichtbij te zien. Het was echt een super ervaring! We hebben 4 van de big five gezien, alleen de neushoorn mist nog maar die komt niet meer voor in het park waar we waren. Ik ga komende zaterdag een ‘walking safari' doen in Mosi oa Tunya, een park dicht bij Livingstone. Daar is de kans groot dat ik een neushoorn tegen kom.

Zondag ben ik met Laura, Lotte en Sofie gaan kanoën op de Zambezi rivier die naar de watervallen leidt. We hadden erg mooi uitzicht en het was erg leuk om te doen. Maar ook wel heel vermoeiend aangezien we 21 km hebben gevaren.

Maandag ben ik gaan zwemmen met Patrick en Loes en zijn we ‘s avonds met alle vrijwilligers uit eten gegaan.

De rest van de week ben ik gaan werken. De school is vanaf deze week een maand gesloten, wegens vakantie. Dus wij zijn daar nu meer als naschoolseopvang/bijles. Het is best wel moeilijk om kindjes waar je niet zo heel goed mee kunt communiceren iets bij te leren of lang te vermaken. Ik vond het in het begin ook wel vervelend dat de leraren eigenlijk niks deden. Je zou zeggen dat je als vrijwilliger komt helpen en niet het werk komt overnemen. De leraren zijn wel aanwezig maar zitten een beetje te lezen en komen mij regelmatig storen om even tegen de kinderen te schreeuwen. Maar daar ben ik inmiddels wel aan gewend. De kinderen zijn erg blij dat ik er ben en daar gaat het mij uiteindelijk om.

Ik zal snel weer wat van me laten horen!

xx Sophie